Border Collie puppies
Home » Het eerste nest » Ze zijn geboren » Dag 49 t/m 55

Dag 49 t/m 55

Zondag 21 juli

Ook vandaag weer een vroegertje; tien over half zes. De dagen zijn lekker lang op deze manier, maar eigenlijk zou ik wel eens weer gewoon uit mezelf wakker willen worden. Het zelfde ritueel van altijd en we zitten om acht uur al aan de koffie. We hebben besloten dat we er een rustige dag van maken, geen geklus of geknutsel, lekker lezen in de schaduw van de fruitbomen. Geleidelijk zien we verschillen in de hondjes; Spike heeft ontdekt dat zijn gewicht ingezet kan worden bij spelletjes, Joep, in het begin de drukste, speelt lekker mee met de anderen en valt niet op door afwijkend gedrag. Spike en Scott, vanaf het begin de grootsten en zwaarsten, zoeken elkaar steeds op. Het werd tijd voor wat nieuwe speeltjes, die worden dan ook op alle manieren uitgeprobeerd. We zitten er soms wel een uur naar te kijken. Buurman Evert komt nog even een bakkie halen en verder wat voorbijgangers die soms afstappen om even te kijken. Na een eenvoudige doch voedzame maaltijd duiken we weer onder de appelboom met een heerlijk wijntje. Ondanks de warmte toch niet al te laat naar bed. Het was een fijne dag.

 

Maandag 22 juli

Ook nu weer wakker gemaakt door onze vriendjes. Joop en ik verzorgen samen onze pups en JoJo, daarna ontbijten, een quick shower, en in de auto naar mijn werk. Het wordt een hele warme dag en ik zie er eigenlijk wel tegen op. Het is een fijn kantoor waar ik werk en gelukkig hebben we geen airco, maar soms is het wel heel erg warm. Mijn baas belt vanaf zijn vakantieadres met de boodschap dat, als het te warm wordt, ik maar naar huis moet gaan. Maar ik houd het prima vol en werk keurig mijn tijd rond. Terug in de auto is een ramp; ik start hem, zet de airco op het aller hoogst, gooi ramen en deuren open en ga even buiten staan wachten tot de ergste hitte er uit is. Thuis gekomen liggen de hondjes op apegapen, languit met de blote buikjes op het gras onder de parasol. We drinken een kopje koffie, dan wat gemakkelijks aan, eten koken en ondertussen de hondjes eten geven. We merken op dat hun uiterlijk een beetje begint te veranderen, de stand van de oortjes wordt bij de meesten anders, ze gaan wat meer rechtop staan, alleen bij Spike nog niet. Joy, op zich een heel lief en rustig hondje, is wel heel ondernemend. Zij klom als eerste uit de werpkist en nadat Joop er een verhoging op gezet had, was zij ook weer de eerste die er uit klom. Tot nu toe alleen als we ’s morgens uit bed komen en ze staan te popelen om naar buiten gebracht te worden. Joy kan haar beurt dan niet afwachten en klautert er uit. Ook was ze de eerste die pontificaal op het blok hout stond dat we midden in de buitenren hebben gelegd. Het is zó leuk om dit alles te volgen en nu we ons zitje verplaatst hebben naar ons inimini “boomgaardje” zitten we er met de neus bovenop. We komen niet aan lezen toe, ook al omdat voorbijgangers nu met ons in gesprek gaan.

Dinsdag 23 juli

Een vergelijkbare dag met gisteren, bloed- en bloedheet. Ik heb nu mijn werkdag niet helemaal vol gemaakt, toen de papieren aan mijn zweterige handen bleven plakken, hield ik het voor gezien. Ondanks de hitte toch maar een volledige maaltijd gekookt, bij normaal eten en wat extra water is het best vol te houden. We krijgen telefoon dat Joy morgen opgehaald wordt, het dunt behoorlijk uit. ’s Avonds komen eerst zoon en schoondochter langs en drinken een bak koffie. Zij zijn amper de oprit af of dochter en haar gezin melden zich, zij hebben de koffie al op, dus….. Ondertussen wordt er gebeld door iemand die belangstelling heeft voor Joep, zij komen vrijdagavond kijken. Ik ben benieuwd. We zitten tot ruim half twaalf buiten te genieten van deze prachtige zomeravond met volle maan.

Woensdag 24 juli

Joop is de hele dag aan het klussen bij Chris en Leonie en komt tussendoor even terug zodat ik snel wat boodschappen kan doen. Helaas voor de puppies (en ook voor mij) begint het te regenen. Ik kijk op Buienradar, het lijkt hier nog wel mee te vallen en ik besluit het nog even aan te zien. Joop belt ook al, want hij is buiten aan het werk en wil graag weten of hij beter naar huis kan gaan. Ook hij neemt de gok en blijft lekker aan het werk. Maar dan begint het toch op echte regen te lijken; ik doe de pups een voor een in de bench die onder de kapschuur staat, breek een deel van de buitenren af en bouw die weer op rondom de bench. Ik laat de pups weer vrij en ze gaan meteen op verkenning uit. Iets minder riant dan ze gewend zijn, maar toch heel acceptabel.  Ze vermaken zich prima in hun noodwoning en wachten met z’n allen op de nieuwe baasjes van Joy. Op het eind van de middag komt er een fikse onweersbui, de pups vinden het allemaal prima, maar JoJo halen we snel in huis, want waar zij ligt krijgt ze de volle mep regen en is in no time doornat. Het begint er nu echt op te lijken, weer een pup weg. Ik vind het maar moeilijk. De Tukkers komen na het eten met z’n vijven Joy ophalen. Joy komt in een groot gezin en zal als Bliksem door het leven gaan. Ze gaat vast en zeker een mooi leven tegemoet met zoveel mensen die juist haar graag willen als hondje. Als de kinderen spelen met JoJo en de puppy’s komt een van hen melden dat een puppy moet overgeven. Het blijkt Jazz te zijn. We brengen haar naar binnen om tot rust te komen en daarna krijgt ze heel erg diarree. Als we afscheid genomen hebben van Bliksem en haar nieuwe familie gaan we weer naar Jazz. We nemen koorts op en ze heeft 38,5. Voor de zekerheid toch maar de dierenarts gebeld. Proberen een beschuitje en wat vocht naar binnen te krijgen en goed in de gasten houden, ze mag niet uitdrogen. Het gaat goed en het geweekte beschuitje wordt keurig naar binnen gewerkt. Daarna knapt ze zienderogen op en we brengen haar toch nog even weer naar haar broertjes. Het was een roerige dag, hopelijk is morgen weer alles normaal.

Donderdag 25 juli  

Zowaar uit mezelf wakker geworden, maar dan wel om tien voor zes, ik ben inmiddels aan het vroege uur gewend. JoJo hoort de krantenman aankomen en blaft. Dit is iets wat ze doet sinds de pups er zijn, ze is veel waakser geworden. Daar komt bij dat ze nu een deel van haar kinderen mist, we merken dat de onrust toeslaat en ze af en toe uit haar doen is. Het weglopen is weer voorbij, maar ze racet als een gek heen en weer om zogenaamd de schapen in bedwang te houden. We proberen daar weer een beetje rust in te brengen, maar dat valt nog niet mee. Joop is de hele dag aan het klussen bij Chris en ik klus wat thuis. De laatste hand leggen aan het schilderwerk en hopen dat de stoelen nu wel goedkomen. Jazz is gelukkig weer helemaal opgeknapt en speelt volop met de anderen, wel is ze de hele morgen wat huilerig, misschien mist ze Joy. Tegen de middag is het gejank afgelopen en als de andere pups gaan slapen, doet zij dat ook. Liz en Roos komen nog even langs, maar de pups zijn te sloom om echt te spelen. ’s Middags zijn ze, net als de eerdere dagen, redelijk lam van de hitte, ze slapen veel, komen af en toe overeind om wat te drinken en slapen dan weer verder. Tegen de avond komt er weer wat leven in de brouwerij, ze gaan op onderzoek uit, pakken wat speelgoed, dagen elkaar uit en zoeken contact met JoJo. Bij de avondmaaltijd is Scott zo opgewonden dat hij, wanneer hij ons aan ziet komen met de bakjes eten, zijn hoofd door de mazen van het hek steekt en niet meer terug kan komen. Het is een hele klus om, zonder dat hij al te veel pijn heeft, zijn hoofd weer naar de goede kant te wringen. Dit is de tweede keer al, hopelijk heeft hij er nu van geleerd. We worden keurig op de hoogte gehouden door de nieuwe baasjes over de eerste drie pups die het nest verlaten hebben, het gaat allemaal goed en de families hebben veel plezier met hun nieuwe huisgenootjes. De avond verloopt rustig, we zijn moe van het klussen, drinken een wijntje, tussendoor komt kleinzoon nog even langs en we gaan vroeg naar bed.

Vrijdag 26 juli

’s Nachts wakker geworden van een vreemd geluid, JoJo is beroerd en moet overgeven. Joop laat haar even uit en ik ruim de boel op. De pups denken dat het morgen is en willen uit de kist, maar als het licht uit gaat wordt alles weer rustig. De volgende morgen is JoJo gelukkig weer de oude. Door de nachtelijke onderbreking in combinatie met wat bewolking, slapen de pups iets langer en om tien voor half zeven horen we ze voor het eerst. Een mooie tijd voor een doordeweekse dag. We brengen ze naar buiten en geven ze eten, daarna ontbijten we en lezen een stukje krant. Joop gaat weer op karwij en ik ga in de tuin aan het werk. In de loop van de dag wordt regen en onweer verwacht, een mooi moment om dan binnen aan het poetsen te gaan. Als Joop terug komt gaan we even naar onze dochter, de beide oudste kleinkinderen gaan drie weken weg en we willen ze even gedag kussen. Als we terug komen klappen we de parasols in en verhuizen de pups naar de kapschuur; de bui komt er aan. Het wordt een fikse bui, maar zowel JoJo als de puppy’s liggen lekker droog onder de kapschuur. In huis wordt heftig gepoetst. Na de bui toch maar even boodschappen doen, dan hoef ik niet de zaterdagse drukte in. Bij terugkomst zit dochterlief met man en dochter bij Joop op het terras, hun vrijdagmiddagwijntje voor de verandering nu bij ons opdrinken. Als zij weg zijn verhuizen wij de pups weer naar buiten en wachten de komst af van het bezoek voor Joep. We hebben een informatief en geanimeerd gesprek en de kennismaking met Joep is positief. We zwaaien ze met een goed gevoel weer uit. We maken het restje wijn op en gaan lekker slapen.

Zaterdag 27 juli

Voor zes uur horen we het concert alweer, voor een zaterdag best wel vroeg, maar we zijn er inmiddels aan gewend. Met JoJo naar buiten en ik besluit Jazz ook mee te nemen om voor de eerste keer uit te laten in aanloop naar de zindelijkheidstraining. Met JoJo er bij valt het nog niet mee, Jazz doet niets, maar JoJo ook niet. Dan eerst maar eten geven en daarna met JoJo nog weer naar buiten. Joop gaat weer op karwei en ik ga verder met de tuin. Ondertussen telefoon uit Cuijk, zij willen graag een nieuw thuis bieden aan Joep. Wel een prettig idee dat we voor allemaal een goed plekje hebben gevonden, maar vooral Joep zal ik gaan missen, hij is vanaf het begin mijn favoriet geweest, zonder die anderen tekort te doen. Later op de morgen komt Roos bij ons logeren en samen laten we Jazz nog een keer uit. Ook nu doet ze niets, voorlopig moet ik haar toch alleen uitlaten, denk ik. Als we weer naar huis lopen wordt het donker, ik haal snel de was binnen en verhuis de pups weer naar de kapschuur. Roos helpt me flink. Als alles is opgeruimd zetten we een paar tuinstoelen onder de kapschuur en meteen barst de bui los, echt een zomerse stortbui met veel water en onweer. Roos en ik aanschouwen het natuurgeweld vanaf ons droge plekje bij de pups; ik kan dat wel een poosje volhouden, maar Roos is het al snel zat. We gaan naar binnen om een spelletje te doen. Joop komt terug van het klussen en we drinken samen een lekker bakkie koffie. Gezellig! Ik ontkom er niet aan, dat wordt de hele dag spelletjes, knutselen, kleuren en met barbies spelen; volop genieten. Samen een ijsje halen en nog wat voor op de barbecue. Steek het vuur maar aan, het feest kan beginnen. Tot een uur of elf buiten zitten, Roos natuurlijk veel te laat naar bed, maar gezelligheid kent geen tijd. Tot morgen!